احتمالا جمله ی معروف حضرت علی علیه السلام به هنگام ضربت خوردن رو شنیدید که میفرمایند: «فُزْتُ وَ رَبِّ الْکَعْبَةِ»

معمولا این عبارت را اینطوری ترجمه میکنن: «به خدای کعبه رستگار شدم»

ممکنم هست که شنیده باشید که فُزْتُ به معنی بردن و برنده شده هم هست که در نتیجه ترجمه اون عبارت با توجه به این معنی میشه «به خدای کعبه قسم برنده شدم»

ولی یادم میاد که چند سال پیش از طریق یکی از کتابهای شهید مرتضی مطهری (یا یکی از سخنرانیهاشون) فهمیدم که فُزْتُ یه معنی دیگه هم داره. شهید مطهری میگن که عرب وقتی در یک بیابانی در تاریکی شب گم شده باشه و با تشنگی شدید به اینطرف و اونطرف دنبال آب بگرده و در اون لحظه آب رو پیدا کنه میگه فُزْتُ. به نظرم میشه معنی کرد «نجات پیدا کردم». بعدش به مطلع یکی از غزلهای حافظ اشاره میکنن که در مورد سحر ضربت خوردن حضرت علی علیه السلام هست:

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

+ مدح بسیار زیبای حضرت علی علیه السلام