به گفته‌ی مادرم من در دوران نوزادی و کودکی بیشتر از دو سال شیر مادر خورده‌ام. به نظرم این امر اثرات مثبتی روی توانایی ها و استعدادهای ذهنیم داشته است.

یادم هست که یک بار در یک بخشی از کتاب قانون ابن سینا خواندم که ادرار انسان از ادرار خوک که اخته شده باشد بهتر است و در کل ادرار انسان را چیز بی ارزشی به شمار آورده بود.

یادم هست که در کتاب سینوهه پزشک مخصوص فرعون سینوهه تعریف میکرد که زنی به پیشش آمد و از او خواست که بررسی کند که آیا باردار است یا خیر. سینوهه میگوید ما (دانش آموزان طب) برای پی بردن به باردار بودن و یا عدم بارداری یک زن، دو عدد گیاه (فکر میکنم گندم بود) را در دو جای مختلف میکاشتیم و یکی را با آب و دیگری را با ادرار زنی که برای معاینه آمده بود آبیاری کرده و پرورش میدادیم. اگر بعد از مدتی گیاهی که با ادرار آبیاری شده بود بیشتر از دیگری رشد کرده بود میگفتیم که آن زن باردار است.

یعنی ادراری که طبق گفته ی ابن سینا تا آن حد بی ارزش بوده، با بارداری، از آب که مایه‌ی حیات است، مفیدتر شده در رشد یک گیاه! حالا ببینید شیری که خدا در سینه‌ی مادر قرار داده و خودش به عنوان غذای نوزاد انتخاب کرده چقدر میتواند در رشدش موثر و مفید باشد!!